Սամուել մարգարե
Օգոստոսի 20-ին Եկեղեցին հիշատակում է Սամուել մարգարեին։ Նա Ղևիի ցեղից էր՝ Եփրեմի լեռնային շրջանի Եղկանայի և Աննայի որդին։ Աննան, որը զավակ չէր ունենում, ջերմեռանդորեն աղոթում էր։ Երբ ծնվեց Սամուելը, նա երախտագիտությամբ նրան նվիրեց Աստծուն։
Սամուելը մեծացավ Տիրոջը ծառայելով և դարձավ Իսրայելի դատավորն ու մարգարեն։ Նա թագավոր օծեց Սավուղին, իսկ հետագայում՝ Դավթին։ Նրա կյանքն ու ծառայությունը կապված են Թագավորությունների գրքերի աստվածաշնչյան պատմության հետ։ Նրա հիշատակը ընդգծում է Աստծու կամքին հնազանդությունն ու հոգևոր առաջնորդության պատասխանատվությունը։
Թեև Սամուել տեսանողը մահվան մեջ փակեց իր աչքերը,
նա մահից հետո էլ տեսնում է հավերժ կենդանի լույսը։
Քսաներորդ օրը ապագան կանխատեսող Սամուելը հեռացավ այս աշխարհից։Հունարեն հիշատակի տողերը նկարագրում են Սամուելին, որը փակում է երկրային աչքերը, բայց մահից հետո էլ տեսնում է հավերժ կենդանի լույսը, և նշում են նրա վախճանը ամսի քսանին։
Սուրբ Սամուել Խոստովանողի ղպտական վանքը
Եգիպտոսում՝ Քալամուն լեռան վրա, գտնվում է Սուրբ Սամուել Խոստովանողի ղպտական վանքը։ Խոսքը VII դարում ապրած մեկ այլ սրբի մասին է, ոչ թե աստվածաշնչյան Սամուել մարգարեի։
Այս շրջանի մասին պատմությունները վկայում են քարանձավներում ճգնավորների ավելի վաղ ներկայության և վանական համայնքի աստիճանական ձևավորման մասին։ Զամբյուղագործությունը վանականների ապրուստն ապահովող աշխատանքներից էր։ Սամուել Խոստովանողը վախճանվեց 695 թվականին՝ 98 տարեկանում։
Վանքի պատմությունը ներառում է ծաղկման, լքվածության և վերածննդի շրջաններ։ Այս վանքից էր սերում Ալեքսանդրիայի ղպտական պատրիարք Գաբրիել Ե-ն (1409–1427)։ Վանական կյանքը շարունակվում է՝ աշխատանքով և վանքի շրջակայքում գյուղատնտեսական գործունեությամբ։