Ինդիկտի սկիզբը՝ եկեղեցական Նոր տարին
Օրհնի՛ր մեզ համար նոր տարվա ինդիկտը,
Դու՝ հավիտենականդ, որ մարդկանց համար նոր դարձար։
Սեպտեմբերի 1-ին նշում ենք ինդիկտի սկիզբը՝ նոր եկեղեցական տարին։ Տոնը հրավիրում է աղոթքով ու երախտագիտությամբ Աստծուն վստահելու գալիք ժամանակը։
«Ինդիկտ» բառը ծագում է լատիներեն indictio-ից, որը նշանակում է հրամանագիր կամ կարգադրություն։ Պատմականորեն այն կապված է հռոմեական հարկահանության հետ․ հաշվարկները կազմակերպվում էին տասնհինգամյա շրջաններով՝ կայսրության, այդ թվում՝ բանակի կարիքների համար։ Բառն այնուհետև գործածվել է և՛ ամբողջ շրջանի, և՛ դրա առանձին տարիների համար։
Պատմության ընթացքում ինդիկտների տարբեր համակարգեր ունեցել են սկզբի տարբեր ամսաթվեր։ Կոստանդնուպոլսյան ավանդությունը կապվել է սեպտեմբերի 1-ի հետ, որը Եկեղեցին նշում է որպես իր տարվա սկիզբ։ Ժամանակագրության համակարգի պատմությունը պետք է տարբերել տոնի հոգևոր իմաստից։
Անսկիզբ Թագավոր, եռակի լույսով ճառագող,
ժամանակների ու տարիների ընթացքը հսկող,
օրհնի՛ր նոր շրջանի ընթացքը՝
քո բարի պարգևները բոլորին շնորհելով։
Եկեղեցին տարվա փոփոխությանը քրիստոնեական իմաստ է տալիս․ խնդրում ենք Աստծու օրհնությունը, շնորհակալություն հայտնում Նրա պարգևների համար և նորոգում Նրա պատվիրաններին հետևելու մեր որոշումը։
Եկեղեցական ավանդությունը այս օրը կապում է ժողովարանում Քրիստոսի կողմից Եսայի մարգարեի գրքի ընթերցման հետ, որը նկարագրված է Ղուկասի Ավետարանում (4։16–22)։ Ավետարանական խոսքերի իմաստն է․
Տիրոջ Հոգին ինձ վրա է, որովհետև Նա օծեց ինձ։ Նա ինձ ուղարկեց աղքատներին բարի լուր հաղորդելու, սրտով կոտրվածներին բժշկելու, գերիներին ազատություն և կույրերին տեսողություն հռչակելու, ճնշվածներին ազատ արձակելու և Տիրոջ ընդունելի տարին հռչակելու։
Այս խոսքերով Քրիստոս հայտնում է մարգարեության իրականացումը։ Եկեղեցական տարվա սկզբին Աստծուց ողորմություն և լուսավորություն ենք խնդրում ու մեր երախտագիտությունն արտահայտում Նրա պատվիրաններին համապատասխան կյանքով։
Եվ այսպես արժանանանք երկնքի հավիտենական բարիքներին։